ในเดือนพฤศจิกายน 2008 AJ Kohn เผยแพร่โพสต์สั้นๆ ชื่อ Search Pogosticking and SEO โต้แย้งว่าการกระโดดไปมาระหว่างหน้าผลลัพธ์กับเว็บไซต์ที่อยู่ในนั้นเป็นสิ่งที่ Google และ Yahoo ใช้ หรือกำลังคิดจะใช้ เป็นปัจจัยนำเข้าในการจัดอันดับ สิบห้าปีต่อมาเขาอ่านเอกสารประกอบและคำให้การในคดีต่อต้านการผูกขาดของ Google เกี่ยวกับ Navboost ระบบที่ดันผลลัพธ์ขึ้นตามข้อมูลการคลิก และเขียนสรุปสิ่งที่เอกสารเหล่านั้นยืนยัน สิ่งที่เขาเป็นที่รู้จักส่วนใหญ่อยู่ระหว่างสองวันที่นี้ และวนกลับมาที่คำถามเดียว คือคนทำอะไรหลังจากคลิก และเครื่องมือค้นหาเรียนรู้จากสิ่งนั้นอย่างไร ผมยังไม่เคยพบ AJ
เขาคือใคร
Kohn เป็นเจ้าของ Blind Five Year Old บริษัทการตลาดเสิร์ชในเขตซานฟรานซิสโกเบย์ ชื่อนี้ตามที่หน้า Aboutของเขาเองอธิบายไว้ มาจากปรัชญา SEO เฉพาะอย่างหนึ่ง คือให้ปฏิบัติต่อเสิร์ชเอนจินเหมือนเด็กห้าขวบที่ตาบอด เอนจินมองไม่เห็นดีไซน์ของคุณและไม่เข้าใจการบอกใบ้ ดังนั้นทุกอย่างที่มันต้องการต้องถูกสะกดออกมาในโครงสร้าง ข้อความ และสัญญาณที่ตรงไปตรงมา ผมนึกถึงมันเหมือนการอธิบายเรื่องสำคัญให้เด็กห้าขวบที่มองไม่เห็น และมาตรฐานที่มันตั้งไว้คือความชัดเจน ไม่ใช่ความฉลาดแกมโกง
หน้าเดียวกันอธิบายภูมิหลังที่ผ่านกลยุทธ์ผลิตภัณฑ์และการพัฒนาผลิตภัณฑ์แบบวนซ้ำ ผสานการออกแบบและประสบการณ์ผู้ใช้เข้ากับการวิเคราะห์เชิงปริมาณ และอาชีพที่ตามการตลาดตั้งแต่ไปรษณีย์ตรง โทรศัพท์การตลาด อีเมล จนถึงการค้นหา เขาเรียกตัวเองว่าคนสายตัวเลขและข้อมูลที่ชอบความคิดสร้างสรรค์ด้วย ประเภทที่คุยกลยุทธ์แล้วก็เขียน SQL เอง ในโพสต์ปี 2023 เขาเสริมว่าภูมิหลังของเขาเมื่อนานมาแล้วอยู่ในงานโฆษณา และธุรกิจที่ปรึกษาใหม่ของเขาเกือบทั้งหมดมาจากการแนะนำ
เขาไม่ได้เผยแพร่บ่อย โพสต์ล่าสุดสิบโพสต์ในบล็อกของเขาครอบคลุมตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน 2019 ถึงเดือนเมษายน 2024 ขณะที่คลังย้อนหลังไปถึงปี 2008 และโพสต์ด้านล่างระบุวันที่ไว้ คุณจึงเห็นได้ว่าบางแนวคิดมาถึงเร็วแค่ไหน
สิ่งที่เขาสอน
Long click, short click และ pogosticking
ในเดือนกันยายน 2009 Kohn เขียนถึง Short Clicks versus Long Clicks โดยอธิบายว่า long click เป็นศัพท์ใหม่ที่มาจาก Google ไม่ใช่คำที่เขาบัญญัติเอง long click คือผู้ค้นหาที่คลิกผลลัพธ์แล้วอยู่ต่อ โดยไม่ย้อนกลับไปหน้าผลลัพธ์เพื่อลองอันอื่นหรือเปลี่ยนคำค้น short click คือตรงข้าม ในกรอบคิดของเขา long click เป็นตัวแทนของความพึงพอใจ และ short click เป็นตัวแทนของความล้มเหลว และ Google ไม่ต้องใช้ analytics บนเว็บไซต์ของคุณเพื่อเห็นทั้งสองอย่าง
ในเดือนเมษายน 2013 เขาไปไกลกว่านั้นใน Time To Long Click โดยโต้แย้งว่าตัววัดภายในของความสำเร็จในการค้นหาคือผลลัพธ์สร้าง long click ได้เร็วแค่ไหน โพสต์เดียวกันแยกข้อแตกต่างที่ควรจำไว้: short click ไม่เหมือนกับ bounce คนที่ค้นหาคำถามเขียนโปรแกรมเฉพาะ ไปถึง Stack Overflow ได้คำตอบแล้วจากไป ถือว่า bounce แล้ว แต่ก็ยังเป็น long click
ข้อมูลคลิกและ Navboost
ในเดือนมิถุนายน 2015 เขาถามว่า Is Click Through Rate A Ranking Signal? และตอบจากสิทธิบัตรของ Google เองว่าด้วยฟีดแบ็กโดยนัยของผู้ใช้ รวมถึงวิธีที่พวกเขาแก้อคติด้านการนำเสนอ คือข้อเท็จจริงที่ว่าผลลัพธ์ที่อยู่สูงกว่าบนหน้าได้รับคลิกมากกว่าไม่ว่าคุณภาพจะเป็นอย่างไร ในเดือนพฤศจิกายน 2023 เขากลับมาพูดอีกครั้งใน It's Goog Enough! พร้อมข้อมูลที่เปิดเผยออกมาในระหว่างนั้น สรุปเรื่อง Navboost ของเขาคือมันดันเอกสารที่ได้รับคลิกมากกว่าที่ตำแหน่งของมันคาดไว้ ดังนั้นหน้าที่อยู่อันดับสี่แต่ดึงคลิกได้มากกว่าที่อันดับสี่มักได้อย่างเห็นได้ชัดอาจขยับขึ้น แหล่งข้อมูลที่เขาใช้รวมถึงงานนำเสนอภายในของ Google ที่แสดงเป็นหลักฐานในการพิจารณาคดีผูกขาดของสหรัฐอเมริกา
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ใน What Pandu Nayak Taught Me About SEO เขาไล่ดูคำให้การในการพิจารณาคดีเดือนตุลาคม 2023 ของ Pandu Nayak แห่ง Google ข้อสรุปของเขาคือ Navboost ฝึกด้วยข้อมูลการคลิกบนคำค้น 13 เดือน เดิมเป็น 18 เดือนก่อนปี 2017 และ Nayak ระมัดระวังที่จะเรียกมันว่าเป็นปัจจัยหนึ่งในหลายปัจจัย ส่วนหนึ่งเพราะเอกสารที่เกี่ยวข้องสูงบางชิ้นยังไม่มีการคลิก
ความอ่านง่ายและความสบายทางปัญญา
ผมจัดงานส่วนนี้ของเขาไว้ใต้ความลื่นไหลทางความคิด (cognitive fluency) ซึ่งเป็นแนวคิดจากจิตวิทยาว่าสิ่งที่ประมวลผลง่ายให้ความรู้สึกน่าเชื่อถือกว่า คำนี้เข้ากับงานเขียนของเขาแม้เขาจะไม่ได้ใช้ โพสต์เดือนสิงหาคม 2012 ของเขา Readability and SEO แยกความอ่านง่ายเป็นฟอนต์ ขนาด ความสูงบรรทัด ระยะห่างตัวอักษร ความกว้างเนื้อหา และคอนทราสต์ และบอกตรง ๆ ว่าเนื้อหาที่อ่านยากสูญเสียคุณค่า เขาเขียนย่อหน้าละสามถึงสี่ประโยค และลิงก์ประโยคสุดท้ายของแต่ละย่อหน้าไปยังประโยคแรกของย่อหน้าถัดไป เพื่อไม่ให้ผู้อ่านที่กวาดตาหลุดเส้นเรื่อง หนึ่งเดือนต่อมา ใน Content Recall เขาผูกความอ่านง่ายกับว่าผู้คนจำสิ่งที่อ่านได้หรือไม่ โดยอ้างข้อความเกี่ยวกับความชอบของสมองต่อความสบายทางความคิดมากกว่าความตึงเครียดทางความคิด
ไม่มีอะไรในนั้นเป็นการทำให้โง่ลง มันคือความเคารพต่อความสนใจของผู้อ่าน และเป็นมาตรฐานที่ต่ำกว่าที่เว็บไซต์ส่วนใหญ่ผ่านได้
การรวมเจตนา
โพสต์เดือนมีนาคม 2015 ของเขา Aggregating Intent เปิดด้วยการ์ดความรู้ของ Google ที่ตอบหลายคำถามเกี่ยวกับร้านอาหารหนึ่งร้านหรือนักดนตรีหนึ่งคนในแผงเดียว แล้วถามว่าทำไมหน้าเพจของคุณควรทำน้อยกว่านั้น ในกรอบแนวคิดของเขา ทุกคำค้นมีเจตนาเชิงรุก คือสิ่งที่ถ้อยคำเหล่านั้นขอ และเจตนาเชิงรับ คือสิ่งที่ผู้ค้นหาจะต้องการต่อไป การค้นหา bike trails in Walnut Creek ต้องการรายการเส้นทางเชิงรุก และต้องการแผนที่ ภาพถ่าย รีวิว ระดับความยาก และความยาวเชิงรับ คุณต้องตอบเจตนาเชิงรุกทันที ไม่เช่นนั้นผู้ค้นหาจะกลับไปที่ผลการค้นหา และคุณสร้างคุณค่าด้วยการตอบเจตนาเชิงรับ ซึ่งเป็นที่มาของการคลิกยาว บททดสอบเจตนาเชิงรับของเขาคือถามซ้ำแล้วซ้ำอีกว่าคนนั้นจะค้นหาอะไรต่อไป
การออกแบบต้องเคารพลำดับ เจตนาแบบกระตือรือร้นได้พื้นที่และความโดดเด่น เจตนาแบบเรื่อย ๆ ได้หน่วยที่เล็กลงและเส้นทางที่มองเห็นได้ และการใส่ทุกอย่างบนหน้าด้วยน้ำหนักเท่ากันทำให้ผู้คนล้นและส่งพวกเขากลับไปค้นหา เขายังบอกว่ายุคของหนึ่งหน้าต่อทุกรูปแบบของคำค้นจบลงแล้ว โดยไม่ได้อ้างว่าหนึ่งหน้าตอบได้ทุกคำค้น
นี่คือตัวอย่างสำหรับธุรกิจสองประเภทที่พบบ่อย หน้าหมวดหมู่ Shopify ของรองเท้าวิ่งที่เพิ่มคู่มือการซื้อสั้นๆ ความต่างระหว่างรองเท้าเทรลกับรองเท้าถนน และตารางเปรียบเทียบ คือการรวมเจตนา เช่นเดียวกับศูนย์ทรัพยากร B2B ที่หยิบปัญหาลูกค้าหนึ่งเรื่องแล้วทำงานกับมันจากทุกมุมที่ผู้ซื้อเข้ามา
ข้อมูลที่ให้ข้อมูล ไม่เคยบงการ
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2021 เขาเขียน SEO A/B Testing เพื่อโต้แย้งว่าการปฏิบัติแบบนี้ ตามที่ทีมส่วนใหญ่ใช้ จำกัดการเติบโต เมื่อทำงานกับทีมที่ทำได้ดี เขาพบว่าผลได้จากการทดสอบทั้งหมดที่นำไปใช้รวมกันมากกว่าการเติบโตจริงมาก ดังนั้นการทดสอบจึงวัดสิ่งอื่นนอกเหนือจากที่อ้าง ในมุมมองของเขา ข้อมูลควรทดสอบข้อสังเกตเกี่ยวกับพฤติกรรมของคน ไม่ใช่มาแทนการตัดสินว่าหน้านั้นดีหรือไม่ นั่นทำให้เขาอยู่ขั้วตรงข้ามกับ Kyle Roof ซึ่งการทดสอบถามว่าอะไรขยับอัลกอริทึม และความต่างนี้ควรจำไว้เมื่อเลือกว่าจะเชื่ออะไร
Goog Enough
เรียงความปี 2023 คือมุมมองเชิงวิพากษ์ของเขาฉบับเต็ม คุณภาพการค้นหา ตามที่เขาเล่า ไหลลงมาหลายปีสู่ good enough ซึ่งเขาย่อเป็น goog enough ส่วนหนึ่งของคำอธิบายคือแบรนด์: Google เอนเอียงไปทางแบรนด์เพราะผู้คนเอนเอียง ทุกหน้าผลการค้นหาทำงานเหมือนการทดสอบการรับรู้แบบมีตัวช่วย ชื่อที่คุ้นเคยเก็บสัดส่วนการคลิกเกินตัว แล้วข้อมูลคลิกก็ให้รางวัลแก่พวกเขา บทเรียนเชิงปฏิบัติคืออัลกอริทึมเป็นตัวแทนของความพึงพอใจ ตัวแทนทุกตัวไม่สมบูรณ์ และเว็บไซต์ที่สร้างมาเพื่อใช้ประโยชน์จากตัวแทนอย่างเดียวจะเปิดโล่งเมื่อมันถูกแก้
งานของเขาตรงกับ Opportunity และ Authority อย่างไร
งานของ Kohn อยู่ใกล้สมดุลระหว่างสองฝั่งของสูตร โดยเอนไปทาง Authority เล็กน้อย
กรณีด้าน Authority คือแนวคิดหลักของเขา การคลิกยาวคือคนคนหนึ่งบอกเสิร์ชเอนจินโดยไม่ได้ตั้งใจว่าผลลัพธ์นั้นคุ้มค่าที่จะเลือก ส่วนการคลิกสั้นบอกตรงกันข้าม ความอ่านง่าย ลำดับชั้นของเจตนาที่ชัดเจน และหน้าเพจที่ใช้งานได้คือสิ่งที่ก่อให้เกิดการคลิกยาว จึงสร้าง Authority กับผู้อ่าน และผ่านข้อมูลการคลิกก็สร้างกับเครื่องด้วย สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่กลยุทธ์ Authority แต่เป็นการสื่อสารที่ดีตามปกติ และ authority ประเภทนี้ก็มาจากตรงนั้น
กรณีของ Opportunity คือการรวมเจตนาการค้นหา หน้าเดียวที่ตอบกลุ่มความต้องการที่เกี่ยวข้องกันจะเกี่ยวข้องกับการค้นหาได้กว้างกว่าหน้าที่ตอบเพียงเรื่องเดียวมาก ซึ่งเป็นกลไกเดียวกับ topic cluster ในการวิจัยคีย์เวิร์ด ปรัชญา Blind Five Year Old ก็ช่วยตรงนี้เช่นกัน เพราะหน้าที่เอนจินอ่านและจัดหมวดได้อย่างสะอาดจะถูกจับคู่กับคำค้นที่ถูกต้องตั้งแต่แรก
Opportunity และ Authority ไม่ขัดกันในงานของเขา หน้าที่ครบถ้วนที่สุดและเป็นประโยชน์ที่สุดมักเป็นหน้าที่ติดอันดับ คุณจึงไม่ต้องสละด้านหนึ่งเพื่อชนะอีกด้าน
เขาทำงานอย่างไร
กลยุทธ์หลักของเขาแต่ละข้อดึงสองคันโยกต่างกัน คุณจึงรู้ว่ากำลังซื้ออะไรเมื่อนำข้อใดข้อหนึ่งมาใช้
ปรัชญา Blind Five Year Old
สมมติว่าเครื่องมือค้นหาต้องการความชัดเจนขั้นสุดและสร้างให้ได้ตามนั้น: รากฐานทางเทคนิคที่แข็งแรง โครงสร้างเป็นเหตุเป็นผล ข้อความที่ไม่กำกวม มันช่วย Opportunity ได้มาก โครงสร้างที่ชัดและหน้าที่ถูกต้องทางเทคนิคนั้น crawl เข้าใจ และทำดัชนีได้ง่าย เครื่องมือค้นหาจึงจับคู่คุณกับคำค้นที่ถูกต้องตั้งแต่แรก เขาเขียนเรื่องการปรับ crawl ให้เหมาะสมในเดือนกรกฎาคม 2013 และ Dawn Anderson อ้างโพสต์นั้นในปีถัดมา ตรวจสอบด้วยเครื่องมือ crawl อย่าง Screaming Frog และรายงานการทำดัชนีใน Search Console แล้วทำtechnical SEOอย่างเป็นระบบ มันช่วย Authority ได้ไม่น้อยกว่ากัน เพราะเว็บไซต์ที่ใช้งานได้เฉยๆ เร็ว ปลอดภัย ไม่มีข้อผิดพลาด การนำทางสมเหตุสมผล ดูน่าเชื่อถือก่อนที่ใครจะตัดสินสักคำ
สัญญาณด้านประสบการณ์ผู้ใช้
Long click, short click, pogosticking และความอ่านง่าย: ปรับแต่งเพื่อสิ่งที่ผู้คนทำหลังการคลิก ผลต่อ Opportunity อยู่ระดับปานกลางและทางอ้อม long click ที่สม่ำเสมอเสริมว่าหน้าของคุณตรงกับคำค้น และ pogosticking ที่สม่ำเสมอบอกตรงข้าม คุณยังต้องมี title และคำอธิบายใน on-page SEO ที่ดึงคลิก ไม่เช่นนั้นก็ไม่มีอะไรให้วัด ผลต่อ Authority ใหญ่ สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ใกล้เคียงที่สุดที่เสิร์ชเอนจินมีสำหรับการวัดโดยตรงว่าผู้คนไว้วางใจผลลัพธ์หรือไม่ และ Navboost ตามที่เขาอ่านจากเอกสารการพิจารณาคดี คือการวัดนั้นที่ทำงานในระดับใหญ่
หนึ่งหน้าสำหรับทั้งคลัสเตอร์
ตอบเจตนาเชิงรุกทันที และเจตนาเชิงรับบนหน้าเดียวกัน ในลำดับชั้นที่การออกแบบทำให้ชัดเจน นี่คือคันโยก Opportunity ที่ใหญ่ที่สุดของเขา หน้าที่ครอบคลุมกลุ่มความต้องการที่เกี่ยวข้องมีความเกี่ยวข้องกับคำค้นชุดที่กว้างกว่ามาก จึงเป็นเหตุผลที่มันอยู่ในการวางแผนการตลาดเนื้อหามากพอ ๆ กับการวิจัยคีย์เวิร์ด มันสร้าง Authority ด้วย คำตอบที่ครบถ้วนทำให้ผู้ค้นหาพอใจและทำให้คุณเป็นทรัพยากรที่คนเลิกมองหาต่อ ซึ่งคือ topical authority ที่ได้มาแทนที่จะอ้าง
แนวทางที่ใช้ข้อมูลนำ
ใช้การวิเคราะห์และการทดสอบอย่างวิพากษ์ เป็นข้อมูลนำเข้า ไม่ใช่กลยุทธ์ สำหรับ Opportunity มันทำให้คุณซื่อสัตย์ว่าการเปลี่ยนแปลงจับการค้นหาที่คุณเล็งไว้ได้หรือไม่ สำหรับ Authority มันชี้ความพยายามไปที่ตัววัดที่สะท้อนความไว้วางใจ ได้แก่ long click การกลับมาเยี่ยม และคอนเวอร์ชัน แทนตัวเลขที่ไม่สะท้อนอะไรเลย
มุมมองเชิงวิพากษ์
Goog Enough: เสิร์ชเอนจินไม่สมบูรณ์และเอนเอียงไปทางแบรนด์ ดังนั้นให้สร้างบนคุณค่าที่ผู้คนจะเลือกอยู่แล้ว แทนที่จะสร้างบนการอ่านอัลกอริทึมแบบเดียว มันช่วย Opportunity น้อยและช่วย Authority มากในระยะยาว เว็บไซต์ที่สร้างบนสิ่งที่ผู้คนชอบจริง ๆ คือเว็บไซต์ที่ผ่านการอัปเดตที่เขียนขึ้นเพื่อแก้ตัวแทนนั้นไปได้ ความเห็นของผมเอง จากการดูแพลตฟอร์มมาหลายปี คือกลยุทธ์เฉพาะแพลตฟอร์มไม่ทนทานตามเวลา และเรียงความของเขาคือบทเรียนเดียวกันที่เล่าจากภายในการค้นหา
อะไรที่ควรยืมจากเขา
กลวิธีที่สร้าง Ranking Opportunity เป็นหลัก
- ความชัดเจนระดับที่เด็กห้าขวบตาบอดก็เข้าใจได้: โครงสร้าง การนำทาง และการติดตั้งทางเทคนิคที่สะอาด เพื่อให้เครื่องมือค้นหาพบ เข้าใจ และทำดัชนีแต่ละหน้าได้
- การรวมเจตนา: หนึ่งหน้าที่ตอบเจตนาเชิงรุกและเจตนาเชิงรับรอบ ๆ เกี่ยวข้องกับคำค้นที่กว้างขึ้น
- ถอดรหัสไวยากรณ์ของคำค้น: หาจากถ้อยคำว่าการค้นหานั้นต้องการคำตอบเดียว รายการ หรือหน้าประเภทเฉพาะของตัวเอง
- ชื่อหน้าและคำอธิบายที่ได้คลิก: ตัวอย่างข้อความที่ถูกต้องซึ่งทำให้ผลลัพธ์ของคุณเป็นตัวเลือกที่ชัดเจน ซึ่งเป็นเงื่อนไขเบื้องต้นของสัญญาณการคลิกทุกชนิด
- โครงสร้างหัวข้อที่เป็นเหตุเป็นผล: หัวข้อที่บอกว่าแต่ละส่วนครอบคลุมอะไร สำหรับผู้อ่านที่กวาดตาและเครื่องจักรที่จัดประเภท
กลวิธีที่สร้าง Ranking Authority เป็นหลัก
- สร้าง long click: ตอบเจตนาแบบกระตือรือร้นให้เร็ว เพื่อให้ผู้ค้นหาไม่มีเหตุผลต้องกลับไป
- ลด pogosticking: ทำให้แน่ใจว่าหน้าส่งมอบสิ่งที่ตัวอย่างข้อความสัญญาไว้
- ความอ่านง่าย: ตัวอักษร ระยะห่างบรรทัด คอนทราสต์ ย่อหน้าสั้น และย่อหน้าที่ลิงก์ถึงกัน
- เคารพข้อมูลการคลิก: เข้าใจว่าระบบอย่าง Navboost อ่านเส้นทางทั้งหมดตั้งแต่หน้าผลการค้นหาจนถึงผู้อ่านที่พึงพอใจ
- การวัดอย่างวิพากษ์: ติดตามการมีส่วนร่วมและคอนเวอร์ชันแทนตัวเลขลวงตา และไม่เชื่อการทดสอบที่ผลลัพธ์ไม่เข้ากัน
- การสร้างเพื่อความทนทาน: คุณค่าที่ผู้คนจะเลือกโดยไม่ต้องให้อัลกอริทึมช่วย เพื่อให้การอัปเดตที่เล็งตัวแทนของมันผ่านคุณไป
ควรเรียนรู้จากเขาเมื่อไร
เรียนรู้จาก Kohn ถ้าการวินิจฉัยของคุณแสดงว่าคนหาคุณเจอแต่ไม่อยู่ต่อ อัตราคลิกที่สมเหตุสมผลควบคู่กับผู้ค้นหาที่กลับไปหน้าผลการค้นหาทันที มักชี้ไปที่สิ่งที่เกิดขึ้นบนหน้า ไม่ใช่ก่อนการคลิก ใช้ข้อแตกต่างของเขาแทนการดู bounce rate ดิบๆ: หน้าที่ตอบคำถามได้ใน 10 วินาทีอาจมี bounce rate สูงแต่ยังสร้าง long click ได้ ส่วนหน้าที่คนทิ้งไปลองผลลัพธ์ถัดไปคือปัญหาจริง
อ่านเขาด้วยเมื่อเนื้อหาของคุณถูกต้อง ครอบคลุมหัวข้อ แต่ยังรั้งความสนใจไม่อยู่ หรือเมื่อหน้าที่คุณภูมิใจไม่ติดอันดับ คุณอาจมีความเชี่ยวชาญอยู่แล้ว แต่หน้าเว็บทำให้เข้าถึงมันยาก และวิธีแก้ก็ต่างกัน Authority ที่มากขึ้นต้องใช้ความเชี่ยวชาญที่ลึกขึ้น ส่วนความอ่านง่ายที่ดีขึ้นต้องนำเสนอความเชี่ยวชาญที่คุณมีอยู่แล้วให้ดีขึ้น
เขาเป็นคนที่ควรอ่านถ้าคุณคิดเรื่องการค้นหาจากฝั่งผู้ค้นหาก่อน งานของเขาสมมติว่าประสบการณ์ที่ดีและอันดับที่ดีเรียงตัวกันตามเวลา และถ้าคุณเดิมพันแบบเดียวกัน คุณกำลังทำงานไปสู่เป้าหมายเดียว ไม่ใช่ปรับให้ดีอย่างหนึ่งโดยเงียบๆ เสียสละอีกอย่าง
เริ่มจากงานของเขาตรงไหน
เริ่มที่ blindfiveyearold.com โพสต์ต่างๆ พูดถึงหลักการมากกว่ายุทธวิธี ดังนั้นโพสต์จากหลายปีก่อนมักยังใช้ประโยชน์ได้ อ่านตามลำดับนี้: Short Clicks versus Long Clicks (2009), Time To Long Click (2013), Aggregating Intent (2015), Is Click Through Rate A Ranking Signal? (2015) แล้วจึง It's Goog Enough! และ What Pandu Nayak Taught Me About SEO (ทั้งสองเรื่องปี 2023) เมื่อเจอปัญหาเฉพาะ ให้ค้นหาในบล็อกด้วยปัญหานั้น
สำหรับการตรวจสอบ ให้เลือกหนึ่งหน้าที่มีทราฟฟิกจริง แล้วอ่านเหมือนคนแปลกหน้าที่มาจากการค้นหา คุณบอกได้ภายในไม่กี่วินาทีไหมว่ามันเกี่ยวกับอะไรและตอบคำถามของคุณหรือเปล่า นั่นคือการทดสอบของ Kohn และถ้าคำตอบคือไม่ แสดงว่ามีงานต้องทำ จับคู่กับการเช็กเชิงกลไก คือ Core Web Vitals ใน Search Console และการรัน PageSpeed Insights และครอว์ลส่วนนั้นเพื่อเห็นโครงสร้างอย่างที่เครื่องเห็น ก่อนจะลงมือทำอะไร ให้กรอบแนวคิดบอกคุณว่าฝั่งไหนของสูตรใกล้ศูนย์กว่า
แหล่งที่มา: โพสต์ของ AJ Kohn บน blindfiveyearold.com ตามลิงก์ข้างต้น อ่านเมื่อตุลาคม 2026
ส่วนหนึ่งของซีรีส์ผู้เชี่ยวชาญ กลับไปที่กรอบแนวคิดหรือการวินิจฉัย